آب شيريني که به نام مردمان نجيب شهرم است، اما کام تشنه آن مردمان را سيراب نمي کند، همان بهتر که در گلوگاه ورزنه قطع شود!
براي مردمي که سالها پول طرح کوثر را دادند و اکنون دبه به دست دنبال چند قطره آب شيرين هستند، قطع آب شيرين کارخانجات فولاد شهرم، دردي را از مردم دوا نمي کند؛ اما تسلاي درد و بغض فروخفته مردم هست!
شخصا بر اهالي غيور ورزنه که به نيابت از مردم اردکان مبارزه مي کنند، درود ميفرستم.
کاش مردم اردکان هم يک دهم تلاش مردم ورزنه براي احقاق سهمشان از آب شيرين، تحرک داشتند؛ البته در چهارچوب قوانين.
برچسب:
نویسنده: کسری رحیمی